Trampi, Islami dhe përplasja e qytetërimeve

Vështirësitë e Donald Trampit për “ndalimin e Myslimanve” e bënë të lehtë për të hequr tërë idenë si një shmangie që shpejt do të dërgohet nga sistemi gjyqësor dhe gjykata e opinionit publik drejt historisë. Por kjo do të ishte një keqlexim. Ndalimi i emigrantëve dhe refugjatëve nga shtatë vende kryesisht myslimane u bë rëndë dhe u ekzekutua mizorisht. Por ai iu përgjigj një armiqësie ndaj Islamit dhe një dëshire për siguri dhe homogjenitet kulturor që është duke gjetur përkrahës në të gjithë botën perëndimore - dhe jo vetëm në të djathtën e skajshme. Edhe në qoftë se dekreti i ndalimit Trampit tërhiqet ose ndryshohet, ai ndoshta do të jetë vetëm fillimi i përpjekjeve të përsëritura - në SHBA dhe Evropë - për të kufizuar migrimin nga bota myslimane në Perëndim. Me siguri nuk duhet të ketë asnjë dyshim në lidhje me radikalizmin e të menduarit e disa prej këshilltarëve kryesorë të Trampit.

Michael Flynn, këshilltari më i sulmuar i sigurisë kombëtare i presidentit, dhe Steve Bannon, strateg i tij kryesor, besojnë se ata janë të përfshirë në një luftë për të shpëtuar qytetërimin perëndimor. Në librin e tij të fundit, Fusha e Luftës, gjenerali Flynn këmbngul se: “Ne jemi në një luftë botërore kundër një lëvizje masive mesianike të njerëzve të këqij, shumica e tyre të frymëzuar nga një ideologji totalitare: Islami radikal”. Z. Bannon ka pikëpamje të ngjashme. Në një kontribut tashmë të njohur në një seminar në Vatikan në vitin 2014-të, ai argumentoi se Perëndimi është në “fazat e fillimit të një lufte globale kundër fashizmit Islamik”.

Fakti që këshilltarët më të afërt të Trampit besojnë se janë të angazhuar në një betejë për të shpëtuar qytetërimin perëndimor është çelësi për të kuptuar administratën e Trampit. Ajo ndihmon në shpjegimin pse presidenti, në fjalimin e tij inaugurues, u zotua për të mbrojtur “botën e civilizuar” - jo “botën e lirë”, frazën që do të ishte përdorur natyrshëm nga një Ronald Reagan apo një John F Kennedy. Kjo tendencë për të kuptuar perëndimin në terma civilizimi apo edhe racorë – dhe jo përmes ideologjisë apo institucioneve - ndihmon gjithashtu të shpjegojmë simpatinë e ekipit të Trampit me Rusinë e Vladimir Putinit dhe armiqësinë ndaj Gjermanisë Angela Merkel.

Menjëherë sa perëndimi të mendohet si sinonim i “civilizimit judeo-kristian” atëherë Putini duket më shumë si një mik sesa një armik. Afërsia e presidentit rus për kishën ortodokse, konservatorizmi i tij kulturor dhe vullneti i tij tregoi për të luftuar luftërat brutale kundër islamistëve në Çeçeni dhe Siri duke e kthyer atë një aleat. Ndryshe nga kjo qasje, gatishmëria e zonjës Merkel për të pranuar një milion më shumë refugjatë kryesisht myslimanë në Gjermani, e bëjnë të “djathtën alternative” (“alt-right”) të Amerikës ta konsiderojnë atë si tradhëtare të qytetërimit perëndimor. Presidenti Tramp e ka quajtur politikën e refugjatëve të kancelares gjermane një gabim “katastrofik”.

Përmes shërbimit të tij të lajmeve Breitbart, z Bannon ka krijuar lidhje të ngushta me palën e ekstremit të djathtë Evropian, të cilët ndajnë armiqësinë e tij ndaj Islamit dhe emigracionit. Besimi se Perëndimi është i angazhuar në një luftë vdekjeprurëse me Islamin radikal nxit në mënyrë të qartë Marine Le Pen, lideren e Frontit Kombëtar të Francës, e cila kohët e fundit argumentoi se: “Uashingtoni, Parisi dhe Moska duhet të formojnë një aleancë strategjike kundër fondamentalizmit Islamik. . . Le të ndalojmë grindjet dhe polemikat e panevojshme, shkalla e kërcënimit na detyron për të lëvizur shpejtë, dhe së bashku”.

Këto pikëpamje nuk janë të kufizuara në ekstreme politike në Francë. François Fillon, kandidati i qendrës së djathtë në zgjedhjet presidenciale, kohët e fundit botoi një libër të quajtur, Conquer Islamic Totalitarianism, i cili përmban deklaratën e Flynn-it se: “Ne jemi në një luftë me një kundërshtar që nuk di as dobësi as armëpushim”. Pierre Lellouche, ish-ministër Europe Francës, gjithashtu ka sjellë vetëm nga një libër të quajtur Lufta e Pafund, ku argumenton se islamizmi është ekuivalenti i nazizmit të shekulli 21. Partitë e të djathtës së skajshme, me një pikëpamje Trampiane të Islamit po përparojnë në Hollandë dhe në Gjermani. Partia e Lirisë e udhëhequr nga Geert Wilders është vendosur në krye të sondazheve në zgjedhjet Hollandeze të muajit tjetër — edhe pse nuk ka gjasa të hyjë në qeveri. Në Gjermani, Alternativa për partinë e Gjermanisë është rritur në përgjigje të krizës së refugjatëve, dhe ka gjasa të bëhet partia e parë e ekstremit të djathtë për të hyrë në parlamentin e vendit që nga viti 1945.

Disa në qeverinë Britanike besojnë se armiqësitë ndaj emigracionit nga bota Islame - më shumë se Evropa - hodhën pakënaqësitë që shkaktoi votën Brexit vitin e kaluar. Simpatia për pikëpamjen Bannon-Flynn-Trump ndaj Islamit shtrihet përtej SHBA-së dhe Evropës. Një besim se vendet e tyre po përballen me një kërcënim thelbësor nga Islami radikal është gjithashtu një forcë gjallëruese e krahut të djathtë në politikën Indiane dhe Izraelite. Edhe në qoftë se Trampi humbet betejën ndaj urdhërit të tij ekzekutiv për refugjatët dhe emigracionin, ai ka të ngjarë të kthehet në përleshje me masa të mëtejshme. Sepse këshilltarët e tij më të ngushtë dhe shumë nga përkrahësit e tij më të fortë mbeten të shtyrë nga një dyshim i thellë ndaj Islamit dhe të vendosur të ndalojnë emigracionin mysliman. Do të ketë, thuajse në mënyrë të pashmangshme, sulme të tjera xhihadiste si në SHBA ashtu dhe në Evropë që do ta ushqejnë këtë frikë dhe armiqësi. Ndërkohë, tendencat demografike afatgjata që krijojnë presion për migrim nga vendet myslimane në SHBA dhe Evropë vetëm do të rriten në vitet e ardhshme. Popullsia e Afrikës së varfër, kryesisht myslimane, në veri është shumë më e re se ajo e Evropës, dhe në rritje të shpejtë. Polemika e Trampit mbi “Ndalimin Mysliman” nuk do të jetë një ngjarje e izoluar. Përkundrazi, ky është një parashikim i të ardhmes politike në perëndim.