Rama rrit pasigurinë e Kosovës ndërsa Vuçiçi sigurinë e Serbisë kundër saj në Japoni+Kore e Jugut vs Kinës

Ndërsa pasuritë e Shqipërisë shiten dhe siguria e saj kërcënohet nga fqinjët, me kryesoren Serbinë, kryeministri ynë torovel dhe qëllimkeq, Rama shkoi në Japoni dhe Korenë e Jugut ku kishte tre qëllime kryesore: zhvillimin e teknologjnë, aftësinë artificiale, tërheqjen e investimeve aziatike në Shqipëri dhe lidhjen më të fortë gjeopolitike të Shqipërisë me bllokun euro-atlantik dhe Indo-Paqësorin.

Vizita u paraqit kryesisht si një përpjekje për të tërhequr ndërmarrje të mëdha aziatike në Shqipëri dhe për të paraqitur vendin si qendër të re teknologjisë, turizmit dhe investimeve në Ballkan. Në Seul, Rama zhvilloi takime me drejtues të Samsung, LG, KIA dhe Lotte Group, ndërsa diskutimet u përqendruan tek teknologjia, inteligjenca artificiale dhe turizmi.

Në Korenë e Jugut, mediat dhe qeveria koreane e paraqitën Shqipërinë si një bashkëpunëtore të vogël, por me rëndësi në Ballkan, veçanërisht për shkak të interesit të Tiranës për aftësinë artificiale dhe digjitalizimin. Kryeministri korean Kim Minseok theksoi se Shqipëria kishte emëruar “ministrin e parë të inteligjencës artificiale në botë”, ndërsa Rama e paraqiti Korenë si model zhvillimi për Shqipërinë.

Në Japoni, përmasa ishte më gjeopolitik. Tokio e quajti Shqipërinë “partner të rëndësishëm të NATO-s” dhe theksoi se siguria euro-atlantike dhe ajo e Indo-Paqësorit janë tashmë “të pandashme”. Japonia lidhi bashkë mbështetjen për integrimin evropian të Shqipërisë me strategjinë japoneze “Indo-Paqësori i lirë dhe i hapur”, ndërsa të dyja palët folën për Ukrainën, Kinën dhe çështjet rajonale të sigurisë. Nga këndvështrimi japonez dhe korean, Shqipëria shihet si:

• një pikë hyrëse e mundshme ekonomike në Ballkan,

• një vend fort për-perëndimor dhe për-NATO,

• dhe një partner i vogël, por politikisht i dobishëm në zgjerimin e lidhjeve aziatike me Evropën Juglindore.

Vajtja e Ramës kishte edhe një synim të brendshëm politik: forcimin e pamjes së Shqipërisë si vend teknologjikisht modern dhe i lidhur me fuqitë kryesore të Azisë, në kuadër të objektivit të shpallur për anëtarësim në BE deri në vitin 2030. Ndërkohë, vizita e Vuçiçit në Kinë kishte një karakter shumë më strategjik dhe gjeopolitik dhe kërkoi:

• mbështetje ekonomike dhe financiare kineze,

• investime infrastrukturore,

• bashkëpunim ushtarak dhe teknologjik,

• dhe mbështetje diplomatike për Kosovën.

Ndryshe nga Rama, Vuçiçi e përdor Kinën si kundërpeshë ndaj Perëndimit dhe si pjesë të politikës së tij shumëkahëshe mes:

• BE-së,

• Rusisë,

• Kinës,

• dhe SHBA-së.

Shqipëria po përpiqet të hyjë më thellë në boshtin perëndimor, të zhytur në krizë të thellë, duke ndërtuar lidhje me aleatët aziatikë të SHBA-së, si Japonia dhe Koreja e Jugut. Serbia, në të kundërt, po forcon lidhjet me fuqinë kryesore rivale të SHBA-së në Azi — Kinën, që nuk vuan nga shkalla e krizave perëndimore. Ka edhe një dallim tjetër të rëndësishëm:

• Rama u përqendrua tek teknologjia, inteligjenca artificiale, turizmi dhe “pamja” e Shqipërisë si shtet modern.

• Vuçiçi u përqendrua tek fuqia industriale, infrastruktura, energjia dhe mbështetja strategjike kineze.

Megjithatë, të dy krerët ndajnë një ngjashmëri të qartë: përdorin Azinë për të rritur peshën e tyre politike në Evropë dhe për të forcuar pushtetin e brendshëm përmes lidhjeve të jashtme.